Running the half marathon

Ik heb een haat-liefde verhouding met hardlopen. Ik doe het al zo’n vier jaar, maar met vlagen. Het verschilt per periode of ik hardlopen leuk vind: soms gaat het wekenlang heerlijk, waarna ik het weer even laat varen en een paar weken niks uitvoer. Sterker nog, het kan per run verschillen of ik hardlopen leuk vind of niet. Soms voelt het heel goed, ga ik iedere kilometer sneller en barst ik van de energie als ik weer thuis kom. Soms, daarentegen, tel ik iedere meter af, voelen m’n benen steeds zwaarder worden, en moet ik om de kilometer stoppen om op adem te komen.

View Post

Wie mij een beetje kent weet dat ik zo stijf ben als een hark. Op de basisschool kon ik nog wel dingen als een handstand of een bruggetje, maar negen jaar hockey en inmiddels al weer drie jaar hardlopen hebben de flexibiliteit van mijn lichaam niet zoveel goed gedaan. Ik ben zo’n type dat bij lange na haar tenen niet aan kan raken zonder haar knieën te buigen, dat zegt genoeg denk ik. Daar komt ook nog eens bij kijken dat mijn houding niet fantastisch is en dat ik vaak een beetje krom zit.

View Post

We Run Amsterdam 001

Gisteren was het dan eindelijk zo ver: de Nike Women’s Run in Amsterdam, WE RUN AMSTERDAM! Nadat ik vorig jaar eindeloos veel posts over de voorganger van We Run Amsterdam, namelijk We Own The Night, voorbij zag komen, wist ik zeker: daar moet ik volgend jaar aan mee doen! De Nike events zijn enorm, de route was tof en alle goodies die je kreeg waren ook niet verkeerd. Let’s go! In januari schreef ik me al in voor deze run, en nu mocht ik eindelijk aan de startlijn verschijnen.

View Post

Over zo’n anderhalve week is het zo ver: Nike We Run Amsterdam! Deze ladies 10K bestond vorig jaar ook al, onder de naam We Own The Night. Toen was ik zo jaloers op iedereen die mee deed. Het zag er zo tof uit! Toen de inschrijvingen voor dit jaar open gingen, twijfelde ik ook geen seconde om me in te schrijven. Nog even een buddy zoeken, en gaan met die handel! Een startbewijs voor We Run Amsterdam is niet goedkoop (zo’n €30), maar je krijgt er wel een Nike t-shirt, zilveren sieraad als aandenken en een gave avond voor terug. Ik hoefde er niet lang over na te denken!

In januari en februari ging het trainen heel erg goed, maar in maart kreeg ik last van een feestje dat menig hardloper bekend voor zal komen: shin splints. Het lopen was op zich wel te doen, maar ik verloor mijn plezier er wel een beetje in. Gelukkig ging het vanaf april wel weer wat beter en begin mei besloot ik dat ik nu wel weer echt aan de bak kon om te trainen voor We Run Amsterdam.

Twee weken van tevoren dus. Lekkere timing, Soesja :D Op zich is de 10K geen probleem, die kan ik gewoon en dat weet ik ook. Wat wel nog een dingetje is, is snelheid. In januari besloot ik namelijk om onder het uur te gaan finishen en in februari leek dat met nog drie maanden in het vooruitzicht prima te gaan lukken, maar toen rende ik veel minder in maart en april en tsja, toen was het opeens mei en moest ik voor mijn gevoel nog beginnen met trainen. Ik besloot gewoon te gaan doen wat ik kon, en het wel te zien. Mijn plan de campagne voor We Run Amsterdam!

We Run Amsterdam

View Post