De afgelopen week was ik druk aan het typen over mijn favorieten van vorig jaar. Dat nam vrij veel tijd in beslag (ik kan niet kort van stof zijn, blijkt maar weer) waardoor een jaaroverzicht van hoe 2017 nou echt was er volledig bij in schoot. Films, boeken en series zijn leuk, maar 2017 was nog een stuk meer dan dat. Daarom besloot ik toch, inmiddels al bijna een week na dato, een poging te doen tot het schrijven van een jaaroverzicht van 2017.

View Post

2018

Gelukkig nieuw jaar allemaal!!! Ik hoop dat jullie allemaal een fijne jaarwisseling hebben gehad. Mijn NYE was, zoals ik eigenlijk al jaren doe en ook nog heel lang hoop te blijven doen, een fijn avondje thuis. Met Lisa, Jikkie, Jikkie’s vriend, le parents, oliebollen, m’n vaders ‘nieuwjaarsquiz’, iets te veel champagne, de Top 2000, Jools Holland, proosten om zowel 12 als 1 uur, en de ‘nieuwjaars tune’ waar we altijd al weken over nadenken. Dit jaar werd het last minute Taylor Swift’s “Look What You Made Me Do”. Niet iedereen was er blij mee. Ik lag om 3 uur in bed en ook al klinkt het als een rustige avond, ik werd als nog wakker met de gedachte ‘ik ga nooit meer alcohol drinken.’ Zo gaan die dingen.

View Post

Taylor-Swift-celebra-ser-tener-22-en-su-nuevo-video-clip

Aanschouw, mijn levensmotto voor het komende jaar. Vandaag ben ik namelijk 22 geworden! Al sinds ik 17 was en Taylor Swift’s ‘Red’ uit kwam met daarop het nummer 22, kijk ik uit naar deze verjaardag en het feit dat ik het dan eindelijk met volle overtuiging mee zou kunnen zingen. Ik had toen stiekem niet verwacht dat ik daar vijf jaar later nog steeds hetzelfde over zou denken, maar niks is minder waar en gisteren ging ik mijn 22e levensjaar in met dat nummer. Kon niet beter.

Gisteren had ik een heel gezellig etentje met vriendinnen (ieder jaar heb ik eigenlijk geen zin om m’n verjaardag te vieren, doe ik het toch, en ben ik uiteindelijk heel blij dat ik het als nog heb gedaan), vandaag doe ik lekker rustig aan en vanavond ga ik uit eten bij m’n favoriete restaurant in Amsterdam, Meneer Nieges. Aankomende week ga ik ook nog met collega’s een avondje borrelen om m’n verjaardag te vieren – lekker in verschillende etappes dus! Ik hou er wel van!

Ik heb inmiddels alweer tien keer de vraag ‘voel je je jarig’ of ‘voel je je 22’ gekregen en eigenlijk, niet heel erg. Ik denk dat dat er vooral mee te maken heeft dat ik vandaag gewoon thuis ben: normaal komt een groot deel van dat ‘jarige’ gevoel toch wel van mensen op school/uni die je feliciteren. Maar ik klaag niet, dit relaxte dagje bevalt me eigenlijk wel.

22 dus! En ik vond mijn verjaardag een mooi moment om m’n blog weer eens een doorstart te geven. Ik weet niet waar het mis ging vorige maand, maar ik had even een paar dagen dat ik niet zo lekker in m’n vel zat en daarna was ik uit de flow en kwam het er een hele maand niet van. Zo zonde, want ik zat er net zo lekker in! En ook al is 22 april naast mijn verjaardag verder toch een hele normale dag, het voelt als een goed moment om weer te beginnen.

Let’s do this thing.

story-of-my-week-122-002

Zondagavond zaten we aan tafel, m’n oma bleef eten en m’n vader vertelde dat hij deze week met me mee ging naar het master evenement in Leiden. “Huh, gaat Soesja weer studeren dan?” vroeg m’n oma. “Ja oma, ik was eerlijk gezegd NIET van plan m’n hele leven in de bediening te blijven staan” zei ik lacherig. M’n tussenjaar is nu twee maanden bezig en ook al heb ik absoluut geen spijt van dit ‘jaartje rust,’ ik mis het studeren eerlijk gezegd ook wel een beetje. Niet de tentamens, niet de stress, maar wel de gezelligheid én de uitdaging. Ik heb dus best zin om volgend jaar aan een master te beginnen – alleen: welke? En: waar?

View Post

steak_raw,-1

Wauw, dit artikel wilde ik echt al wéken geleden schrijven. Zo niet minstens een maand. Een life update, voornamelijk gefocust op wat ik nou precies dit jaar ga doen. Of nouja, zo precies weet ik het zelf allemaal ook nog niet. Maar in ieder geval, wat ik ongeveer wil gaan doen met dit jaartje ‘niks.’ Eind augustus nam ik m’n Bachelordiploma in ontvangst. Ik heb me dit jaar niet ingeschreven voor een masteropleiding, om meerdere redenen: ik wist nog niet precies wat/waar ik wilde (‘iets met international relations en het liefst in het buitenland,’ maar verder was ik niet) én het idee om ongeveer meteen weer aan een scriptie te moeten beginnen en over een jaar klaar te zijn liet me gigantisch in de stress schieten. Een master werd hem dus niet dit jaar.

View Post