Semester Abroad: Reflections

Semester Abroad Reflections

Ik heb dit artikel héél lang uitgesteld, maar vond het nu toch tijd om er aan te beginnen. Mijn Semester Abroad reflections. Op zondagavond. Om 11 uur. Ik ben inmiddels drie weken thuis, en durf nu pas voorzichtig een beetje terug te denken aan de afgelopen vier maanden. De afgelopen weken was het vooral m’n dagen zo vol mogelijk plannen en eigenlijk zo weinig mogelijk terug denken aan Canada. Dat klinkt heel raar, maar ik had mijn laatste paar weken in Vancouver echt zó geen zin om naar huis te gaan, en wist eenmaal thuis zeker dat als ik aan Canada bleef denken ik er ook in zou blijven en daar wordt niemand vrolijker van.

Dat wil niet zeggen dat ik het niet fijn vind om thuis te zijn, zeker niet. M’n gevoelens zijn gewoon een beetje gemengd. In Canada leefde ik meer in het moment dan ik ooit gedaan heb. De laatste paar jaren middelbare school leefde ik toe naar het moment dat ik ging studeren, toen ik ging studeren leefde ik toe naar het moment dat ik een semester naar het buitenland zou gaan, en toen ik eenmaal in het buitenland was had ik niet perse vooruitzichten om naar toe te leven. Ja, geplande reisjes en dat soort dingen, maar die waren nooit meer dan een paar weken verder. Daardoor genoot ik zo van alles wat ik deed, veel meer dan ik thuis ooit gedaan heb.

Ik had dan ook wel meer om van te genieten. M’n weken zaten altijd volgepland, ik heb geen weekend gewoon op de bank gelegen, en hier thuis heb ik gewoon niet altijd zoveel te doen. Natuurlijk doe ik hier ook leuke dingen, maar ik trek er niet ieder weekend met een auto op uit om te gaan hiken, ik stap niet op de bus naar de Verenigde Staten en ik heb niet meer al m’n vrienden een ritje met de lift van me verwijderd, dus m’n leven in Nederland is toch wel echt wat saaier dan m’n leven in Canada.

Daarom wilde ik dus die eerste paar weken eigenlijk zo weinig mogelijk terug denken aan Vancouver. Ik zou het toch alleen maar gaan missen. De eerste paar dagen zat ik nog wel vol met verhalen maar op een gegeven moment is iedereen daar op een of andere manier ook wel weer een beetje klaar mee, dus leefde ik gewoon met de dag en leken die vier maanden in het buitenland meer een soort van verre droom dan het afgelopen 1/3 jaar van mijn leven. Het was ook wat ik tegen iedereen zei: ik was zo weer gewend, omdat je gewoon doorgaat. Het heeft geen zin om te blijven hangen.

Maar nu dan toch tijd voor wat reflectie. Het belangrijkste wat ik geleerd heb van een semester naar het buitenland? Ik denk dat dat is dat ik niet perse bang hoef te zijn voor wat ‘de toekomst’ me brengt, omdat alles altijd op een of andere manier wel goed komt. Jullie willen letterlijk niet weten hoe spannend ik het vond om voor vier maanden naar Canada te verhuizen. Ik heb letterlijk 100 doem scenario’s in m’n hoofd gehad waarin ik als een totale loner vier maanden zonder vrienden de dagen af zou zitten tellen tot ik weer naar huis ging (ja, dat dacht ik echt). Ik heb best een paar keer gehoord dat het leek alsof ik heel kalm was onder het hele voorbereidingsproces, maar man, wat had ik veel stress van binnen. En niet vanaf twee dagen voor ik weg ging, ik had gewoon al acht maanden van tevoren dat ik me af en toe flink gespannen voelde.

Natuurlijk denk ik nu: waar heb ik me in godsvredesnaam druk om gemaakt? Eerlijk waar, het hele semester was nog beter dan ik had durven hopen en zeker dan ik van tevoren had verwacht. Dit is dan ook wat ik iedereen die er over twijfelt om een semester naar het buitenland te gaan wil meegeven: gewoon doen. Natuurlijk hoeft echt niet iedereen naar het buitenland, maar als je de kans krijgt, laat je dan in ieder geval niet tegen houden omdat je het heel spannend of eng vind. Dat vond ik ook. Dat vind in meer of mindere mate iedereen. Het is echt niet zo alsof studeren in het buitenland alleen maar glitter en regenbogen is, zeker het stressvolle aanmeldings- en voorbereidingsproces niet. Maar het is het echt waard. Denk er daarom niet aan wat je te verliezen heb, maar denk er aan wat je te winnen hebt. Zoals ik al zei: op een of andere manier komt altijd alles goed, daar ben ik het levende bewijs van.

Ben ik een heel nieuw persoon sinds ik terug ben uit Canada? Sta ik met een nieuwe visie in het leven? Ga ik dingen in Nederland nu heel anders aanpakken? Nee. Ik ben nog steeds de Soesja die ik altijd al was, wat dat betreft is er niks veranderd. Maar ik ben wel een Soesja met een stukje meer levenservaring, en in deze vier maanden heb ik dingen gezien, mensen ontmoet, en dingen geleerd die niemand mij ooit meer af neemt. En daar ben ik onbeschrijfelijk blij om. Nu ik door onder andere dit artikel weer wat meer terug denk aan Vancouver merk ik dat ik het toch wel echt mis, maar ik ga proberen mijn mindset van daar vast te houden en ook hier in het moment the blijven leven. “Living in the moment could be the meaning of life.”

7 Comments

  1. 19/01/2016 / 7:17 am

    Heel mooi stukje soes! Ik heb elke diary bijgehouden en het was ook super dat je alles zo op je blog duurde. Dit stimuleert mij ook zeker om echt actief op zoek te gaan voor een minor in het buitenland!

  2. Rosemarijn
    19/01/2016 / 9:50 am

    Wat een mooi stukje! Dit was precies wat ik voelde toen ik na 6 weken NY deze zomervakantie terugkwam in Nederland. Je valt zó makkelijk in het oude ritme, maar wel met een bak levenservaring. En ja, de verhalen vervelen na een tijdje maar toch begin ik nog regelmatig met “ohja, in New York…” hahaha.
    Heb súper genoten van je leuke story of my semester abroad posts, was elke week weer wat jaloerser, maar gunde het je ook! Canada is fantastisch en ben blij voor je dat je dat nu ook hebt ontdekt!

    Liefs!

  3. Marleen
    19/01/2016 / 11:51 am

    Wauw soes, mooi opgeschreven! en ben het helemaal eens met de quote op het eind:)
    :hearts: :hearts:

  4. 19/01/2016 / 2:21 pm

    Mooi geschreven! Ik vond het superleuk om je stukjes over Canada te lezen! Ik ga, als het goed is, voor 5 maanden naar Griekenland volgend collegejaar maar ik ben daar totaal niet zenuwachtig voor eigenlijk. Ik denk alleen maar aan hoe leuk het kan worden. Duurt nog even natuurlijk, dus misschien dat dat nog omslaat!

  5. Dominique
    19/01/2016 / 7:55 pm

    Mooi geschreven, mij lijkt het ook echt geweldig om een semester abroad te gaan :)

  6. Laura
    20/01/2016 / 11:51 pm

    Met deze blog heb je precies mijn gedachten over mijn semester abroad verwoord! Toch vond ik het van tevoren altijd een beetje zwaar klinken als mensen het zo vertelden en had ik ook niet verwacht dat ik het zo’n bijzondere ervaring zou vinden. Maar, nu ik net weer terug ben, heb ik gemerkt dat dit echt iets is wat ik voor geen goud had willen missen. Zo bijzonder om op deze manier een land, een cultuur en zoveel verschillende mensen te leren kennen! En ook fijn omdat je toch meteen een soort dagelijkse structuur krijgt doordat je studeert, waardoor je het op een andere manier ervaart dan een vakantie of een reis.

    • Soesja
      21/01/2016 / 3:59 pm

      Ja, precies dat vond ik ook fijn inderdaad! Waardoor je ook weer wat meer tijd hebt om te relativeren en dingen op je in te laten werken, in plaats van dat het een aaneenschakeling van nieuwe indrukken is.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *