2016 Oscar film reviews – Part III – Room, Brooklyn, Ex Machina & Inside Out

Oscar Film Review 003

In mijn vorige ‘Oscar film reviews’ artikel schreef ik dat er waarschijnlijk geen derde zou volgen (klink hier voor deel 1 en deel 2), en misschien is het ook wel een beetje mosterd na de maaltijd nu de Oscars toch echt goed en wel voorbij zijn, maar de afgelopen tijd heb ik nog vier films met nominaties gekeken waar ik aandacht aan wilde geven! Nu heb ik volgens mij alle films met nominaties die ik wilde zien ook wel gezien, dus dit is wel echt de laatste voor dit jaar. Vandaag vertel ik jullie mijn mening over Room, Brooklyn, Ex Machina en Inside Out.

Room

De vijfjarige Jack (Jacob Tremblay) woont met zijn moeder in ‘Room,’ een kleine kamer met slechts een dakraam waar hij nog nooit uit geweest is. Zijn moeder (Brie Larson) doet alsof Room de hele wereld is, maar in werkelijkheid is ze zeven jaar eerder gekidnapt en zit ze sindsdien opgesloten. Op een dag besluit ze Jack de waarheid te vertellen en een ontsnappingsplan in werking te zetten.

Wauw. Wat een film. Vorige week zette ik deze film al bij m’n Current Favourites en ik vond het dan ook prachtig. Het klinkt in eerst instantie niet als een verhaal waar je echt heel veel zin in hebt: het is natuurlijk heel naar en het is dan ook best een heftige film, maar toch kwam ik verrassend genoeg niet volledig gedeprimeerd de bioscoop uit. Dat vond ik echt de kracht van deze film en dat kwam vooral doordat het verhaal verteld wordt vanuit Jack, wat een heel bijzonder perspectief wierp op de situatie. Jacob Tremblay vertolkt zijn rol ook zo goed, zeker voor zo’n jonge acteur. Ook Brie Larson was echt fantastisch, waardoor ik er al snel helemaal in zat. Zoals ik in m’n Current Favourites al schreef, deze film zou echt iedereen moeten zien. Ik liep een klein beetje veranderd de bioscoop uit, en volgens mij velen met mij.

IMDB-Cijfer: 8,3 | Mijn Cijfer: 9 | Gewonnen: Beste vrouwelijk hoofdrol (Brie Larson) | Genomineerd voor: Beste film, beste regisseur, beste aangepaste script

Brooklyn

Eilis (Saoirse Ronan) woont in een klein dorpje in Ierland in de jaren ’50 wanneer ze besluit haar leven om te gooien. Wanneer ze via via aan een baan in de VS komt, verhuist ze naar het New Yorkse Brooklyn. In eerste instantie wordt ze geteisterd door heimwee en wil ze niets liever dan terug naar huis, maar al snel begint ze een leven op te bouwen in New York, niet in de minste zin vanwege haar romance met de Italiaanse Tony (Emory Cohen). Maar dan gebeurt er iets waardoor ze terug moet naar Ierland, en opnieuw moet kiezen hoe ze de rest van haar leven wil leiden.

Ik vond dit echt zó’n fijne film. Romantische films zijn eigenlijk negen van de tien keer vrij cliché en suf, maar dit is echt een schoolvoorbeeld van romantiek done right. Dit komt niet in de minste zin door het geweldige acteerwerk van Saoirse Ronan (ik snap dat Brie Larson heeft gewonnen voor Room, maar Saoirse vind ik zeker een waardige nominatie voor beste vrouwelijke hoofdrol!) en de chemie tussen haar en de in deze film enorm schattige Emory Cohen. De film vindt de perfecte balans tussen drama en meer luchtige scenes, waardoor je wel echt met Eilis mee gaat leven, maar het toch nooit te deprimerend wordt. Verder vond ik deze film ook gewoon heerlijk door de geweldige cinematografie, de styling en de suikerzoete pastelkleurtjes die perfect het jaren ’50 sfeertje weergeven. Je kon echt zien dat er heel veel liefde was gestoken in het maken van deze film, en dat maakte hem heel fijn om te kijken. Dit is echt zo’n film die ik het liefst meteen nog een keer ging kijken, en dat heb ik echt bijna nooit!

IMDB-Cijfer: 7,6 | Mijn Cijfer: 8,5 | Genomineerd voor: Beste film, beste vrouwelijke hoofdrol (Saoirse Ronan), beste aangepaste script

Ex Machina

Caleb (Domhnall Gleeson) werkt voor een technisch bedrijf en nadat hij een wedstrijd wint, mag hij een week doorbrengen in de villa van Nathan (Oscar Isaac), de baas van het bedrijf. Daar komt hij er achter dat hij geselecteerd is om deel te nemen aan de zogenaamde ‘Turing Test:’ Nathan heeft een AI (Artificial Intelligence) gebouwd, oftewel een robot genaamd Ava (Alicia Vikander). Zij gedraagt zich nagenoeg als een mens, en Caleb moet beoordelen of dit experiment is geslaagd, of hij ervan overtuigd kan raken dat de robot daadwerkelijk menselijk is en gevoelens lijkt te hebben.

Bizar verhaal. Deze film keek ik vooral omdat ik de acteurs (Alicia Vikander!) leuk vond en ook omdat hij wel erg goed scheen te zijn, al trok het plot me in eerste instantie niet heel erg aan. Deze film begint vrij traag, maar is toch de hele tijd heel onheilspellend, waardoor ik m’n aandacht er wel bij kon houden. Uiteindelijk komen er een paar freaky plottwists waardoor ik het eigenlijk te gek vond worden en ik hem bijna af wilde zetten, maar het einde vond ik wel weer echt heel leuk. Al met al zou ik het vooral een interessante film noemen, niet in de minste zin omdat het me niet eens zo onwaarschijnlijk lijkt dat robots als Ava in de komende jaren ontwikkeld zullen worden. Er zaten wel wat bizarre stukken in, maar ik ben toch blij dat ik deze film heb gekeken.

IMDB-Cijfer: 7,7 | Mijn Cijfer: 7 | Gewonnen: Beste visuele effecten | Genomineerd voor: Beste originele script

Inside Out

De 11-jarige Riley verhuist van Minnesota naar San Francisco. Deze film vertelt het verhaal van wat zich daardoor in haar hoofd afspeelt, waar vijf verpersoonlijkte emoties (Joy, Sadness, Fear, Anger en Disgust) haar acties proberen te sturen.

Ik vond deze film echt zó leuk bedacht! Niet alleen de vijf emoties zelf, maar het hele menselijk brein is super creatief gevisualiseerd. Zo komen er elke dag herinneringen bij die zich in Riley’s slaap naar haar lange termijn geheugen verplaatsen, waar eens in de zoveel tijd grondig huisgehouden wordt en ‘nutteloze’ dingen weg worden gegooid. Verder leeft in dit lange termijn geheugen ook haar vergeten fantasievriend ‘Ding Dong,’ en wordt elke avond een show opgevoerd vanuit haar onderbewustzijn, haar droom. Ja, dit is duidelijk een kinderfilm, maar ik vond hem zo goed bedacht en leuk in elkaar gezet dat ik er erg van genoten heb! Daarnaast vond ik het ook mooi dat het niet alleen maar blijheid was, maar dat de film ook juist liet zien dat het soms niet erg en juist goed is om bijvoorbeeld verdrietig te zijn, wat mij betreft een mooie les.

IMDB-Cijfer: 8,3 | Mijn Cijfer: 7,8 | Gewonnen: Beste animatiefilm | Genomineerd voor: Beste originele script

That’s a wrap, tot zo ver mijn Oscar film recensies van dit jaar! Al was ik in eerste instantie niet heel enthousiast over de nominaties, ik vond er uiteindelijk toch geweldige films tussen zitten. Misschien nog wel beter dan vorig jaar! Van alle films die ik heb gezien zou ik Brooklyn, Room en Spotlight het meest aanraden. Drie hele verschillende films, maar wel alledrie op hun eigen manier heel erg goed. Ik heb in ieder geval genoten van het kijken van al deze films dit jaar, volgend jaar weer!

Heb jij films uit dit rijtje gezien? Wat vond je er van?

2 Comments

  1. 30/03/2016 / 7:56 am

    Ik ben zo benieuwd naar Room en Brooklyn, en ik heb echt vet veel zin om naar de bios te gaan. Leuke reviews ook :)

  2. Debora
    30/03/2016 / 5:32 pm

    Superfijn, de 3 Oscarartikelen, ik ga nu sowieso Room en Brooklyn zien! :)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *