2017 Oscar Film Reviews – Part II – Moonlight, Hacksaw Ridge, Florence Foster Jenkins, Lion, & Elle

Oscar Film Review 002

Het is tijd voor de tweede serie Oscar reviews! De afgelopen weken heb ik een groot gedeelte van m’n tijd doorgebracht in de bioscoop, waarbij Oscar films toch wel prioriteit hebben gekregen over anderen. Ik heb een hoop andere films die ik óók nog wil zien, maar als je kan kiezen… Vandaag bespreek ik Moonlight, Hacksaw Ridge, Florence Foster Jenkins, Lion en Elle. Waar ik bij m’n vorige reviews films nog gewoon zag omdat ze me wel leuk leken, zag ik al deze films (op Florence Foster Jenkins na) met in m’n achterhoofd dat ze grote Oscar kanshebbers zijn, waardoor ik gek genoeg toch een stuk kritischer geworden ben. Spoiler alert: ik ben positief, maar niet zo positief als in m’n vorige review (waar m’n favoriete film van 2016, La La Land, en nu al m’n favoriete film van 2017, Manchester by the Sea, in voorkwamen).

Moonlight

“A timeless story of human self-discovery and connection, Moonlight chronicles the life of a young black man from childhood to adulthood as he struggles to find his place in the world while growing up in a rough neighborhood of Miami.”

We beginnen deze review met dé Oscar kanshebber (samen met La La Land) en daarmee ook meteen de film waarbij ik de hoogste verwachtingen had. Laat er geen misverstand over bestaan: ik vond Moonlight een hele mooie film. Het leven van Chiron wordt in drie acts weergegeven en van alle drie kan ik wel iets noemen wat ik heel goed vond. Vooral de eerste twee, als Chiron nog heel jong is en opgevoed wordt door drugsdealer Juan (gespeeld door Mahershala Ali), en wanneer Chiron op de middelbare school zit, vond ik sterk. Toch vind ik het nodig te noemen dat de hoge verwachtingen die ik bij deze film had niet helemaal werden ingelost, of eigenlijk vind ik het vooral nodig tegenwicht te bieden voor alle vijf sterren recensies die deze film heeft gekregen. Terwijl ik aan het kijken was besefte ik dat ik een hele goede film zag, maar toch kwam Moonlight niet altijd even hard binnen als bijvoorbeeld Manchester by the Sea (die ik besprak in m’n vorige review artikel). Ik weet niet precies waar dat aan lag, misschien aan het feit dat de hoofdpersoon vrijwel geen tekst heeft, of dat hij door drie verschillende personen wordt gespeeld, of dat er naar mijn mening gewoon te weinig verhaal was. Moonlight is een collectie prachtige scenes, maar als geheel vond ik het toch niet zo indrukwekkend als ik verwacht had.

IMDB-Cijfer: 8,3 | Mijn cijfer: 8,2 | Genomineerd voor: Best Picture, Best Supporting Actor (Mahershala Ali), Best Supporting Actress (Naomie Harris), Best Directing, Best Adapted Screenplay, Best Cinematography, Best Film Editing, Best Original Score

Hacksaw Ridge

“WWII American Army Medic Desmond T. Doss, who served during the Battle of Okinawa, refuses to kill people, and becomes the first man in American history to receive the Medal of Honor without firing a shot.”

Van tevoren had ik het idee dat deze film héél erg twee kanten op kon gaan: of er zou voornamelijk gefocust worden op het verhaal, of er zou voornamelijk aandacht besteedt worden aan de oorlog en gevecht scenes. Door de trailer was ik een beetje bang voor dat tweede, want ook al kan ik een goede oorlog scene best waarderen, ik word toch snel moe van alleen maar vurende geweren (de reden dat ik bij de nummer #1 serie op IMDb, Band of Brothers, niet verder ben gekomen dan aflevering 3). Gelukkig stelde Hacksaw Ridge niet teleur: er zitten twee gevecht scenes in die wat mij betreft best even gehalveerd hadden mogen worden, maar er was ook genoeg verhaal. Een waar gebeurd verhaal zelfs, waar ik sowieso altijd goed op ga. Het eerste half uur vond ik de film wel erg Amerikaans, het was allemaal niet erg subtiel en het mocht wat mij betrof wel een tandje minder. Maar hoe langer de film duurde, hoe meer ik er in kwam en hoe meer ik onder de indruk was. Het verhaal van Desmond T. Doss mag echt in het rijtje ‘Waarom stond deze persoon niet in m’n geschiedenis boek?!” Ik vond Andrew Garfield de rol ook echt heel goed spelen, wat mij betreft dus een volledig verdiende nominatie.

IMDB-Cijfer: 8,5 | Mijn cijfer: 8 | Genomineerd voor: Best Picture, Best Lead Actor (Andrew Garfield), Best Directing, Best Film Editing, Best Sound Mixing, Best Sound Editing

Florence Foster Jenkins

“The story of Florence Foster Jenkins, a New York heiress who dreamed of becoming an opera singer, despite having a terrible singing voice.”

Laten we maar gewoon beginnen met de feiten: Meryl Streep is een koningin. Dat weten we allemaal, haar nominatie voor Florence Foster Jenkins is niet voor niets haar twintigste (!) Oscar nominatie. Ook in deze film doet ze het weer fantastisch, ik zou echt geen enkele andere actrice kunnen bedenken naar wiens valse gezang je voor je plezier twee uur gaat zitten kijken, maar ze verkoopt het gewoon. Daarnaast vond ik ook de bijrollen in deze film, Hugh Grant als Florence’s man en Simon Helberg als haar pianist, het echt fantastisch doen. Toch vond ik het verhaal een beetje tegen vallen. Er zaten zeker grappige en opmerkelijke stukken in deze film, maar als geheel vond ik het niet overtuigend. Ik weet niet waar het aan lag, ik ken genoeg mensen die deze film wel ontzettend leuk vonden, maar ik kwam er gewoon niet echt in. Ik ben blij dat ik deze film gezien heb, vooral vanwege de leuke acteurs die hun rol fantastisch spelen, maar vond hem verder niet boeiend genoeg om hem aan te raden.

IMDB-Cijfer: 7 | Mijn cijfer: 6,5 | Genomineerd voor: Best Lead Actress (Meryl Streep), Best Costume Design

Lion

“A five-year-old Indian boy gets lost on the streets of Calcutta, thousands of kilometers from home. He survives many challenges before being adopted by a couple in Australia; 25 years later, he sets out to find his lost family.”

Ik was al benieuwd naar Lion sinds Casey Neistat er in één van zijn vlogs (uit de tijden dat hij nog vlogde dus, best een tijdje geleden) heen ging en er heel enthousiast over was. Ik kan dat enthousiasme volledig begrijpen: Lion was een hele mooie film. Vooral de eerste helft, als Saroo gespeeld wordt door de kleine Sunny Pawar (zijn eerste filmrol) was indrukwekkend. Wat een natuurtalent, echt zo goed gespeeld, zeker voor zo’n klein kind. Ik was onder de indruk en ook het tweede deel van de film, waar Saroo volwassen is en gespeeld wordt door Dev Patel, liet me niet ongeroerd. Het enige hele grote nadeel was dat de korte samenvatting op IMDb en de trailer eigenlijk al het hele verhaal zijn: tot op de laatste vijf minuten wist ik precies wat er zou gaan gebeuren, en dat vond ik jammer. Dit is misschien niet volledig toe te schrijven aan de film maar toch ook wel: ik zoek eigenlijk altijd in ieder geval wel op waar een film in grote lijnen over gaat, en toch heb ik dit gevoel niet vaak. Ik was samen met Marleen en zij wist van tevoren verder niets over de film, en ik denk dat dat toch wel cruciaal is om deze film een grote indruk op je te laten maken. Ik vond het dus een mooie film, heel goed geacteerd, maar het was voor mij niet echt meer verrassend en daardoor was ik toch minder onder de indruk dan ik anders zou zijn.

IMDB-Cijfer: 8 | Mijn cijfer: 7,5 | Genomineerd voor: Best Picture, Best Supporting Actor (Dev Patel), Best Supporting Actress (Nicole Kidman), Best Adapted Screenplay, Best Cinematography, Best Original Score

Elle

“A successful businesswoman gets caught up in a game of cat and mouse as she tracks down the unknown man who raped her.”

Elle wilde ik eigenlijk vorig jaar al zien toen de film werd uitgebracht, maar het was er nog niet van gekomen. Ik was dan ook heel blij dat hij een nieuwe release kreeg in een paar Cineville bioscopen na de Golden Globes! Allereerst is dit een film waar je echt helemaal in zit: er zitten een paar vrij nare, maar wel hele spannende, onheilspellende scènes in (sommigen ook met een hoge schrik factor, waar ik dan weer niet zo van houd). Maar, de actie wordt afgewisseld met wat luchtiger scenes uit Michèles dagelijks leven, haar carrière en haar gezin. Eigenlijk vond ik vooral deze scenes echt een genot om naar te kijken, want Michèle is echt een heerlijke badass bitch from hell en Isabelle Huppert speelt het ook fantastisch. Ze is super sassy en heeft een grote hoeveelheid geniale one liners: ik heb meerdere keren hardop gelachen. Aan het eind vond ik de plot wel lichtelijk escaleren en had ik bij sommige stukken ook een hoop vraagtekens, maar ik kan daar op een bepaalde manier ook wel weer van genieten. Het is in ieder geval een film die stof tot nadenken geeft, met geniale acteer prestaties.

IMDB-Cijfer: 7,3 | Mijn cijfer: 7.8 | Genomineerd voor: Best Lead Actress (Isabelle Huppert)

Het begint aardig op te schieten met m’n Oscar Reviews! Zoals ik al zei, in deze tweede serie zat er voor mij geen film bij die ik echt bijna 100% fantastisch vond, zoals La La Land en Manchester by the Sea in het eerste deel. Maar, ik heb wel weer genoten! Over twee weken lezen jullie mijn mening over Jackie, Fences, Hidden Figures, Loving en Hell or High Water. Maar die moet ik eerst nog even allemaal zien, haha.

Heb jij één van deze films of één van de andere Oscar films gezien? Wat vond je er van?

1 Comment

  1. 12/02/2017 / 9:10 am

    Jammer dat Moonlight niet echt aan je verwachtingen voldeed, mij ljkt het alsnog wel een mooie film. Ik ben eigenlijk het meest benieuwd naar La La Land en Manchester by the Sea, deze heb ik nog steeds niet gezien.. (oeps)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *