Alleen naar de Film

Alleen naar de film

Voor iemand die een groot voorstander is van dingen alleen doen, doe ik het eigenlijk veel te weinig. Ik vind er niks raars aan als iemand in zijn eentje ergens wat gaat eten of in zijn eentje op reis gaat. Als je niemand hebt die mee wil, of als je gewoon liever jezelf als gezelschap hebt, waarom niet? Wanneer er waar ik werk iemand in z’n eentje komt eten en lekker een glas wijn bestelt, wil ik diegene het liefst high fiven. You go girl. Toch kom ik er zelf op een of andere manier niet vaak aan toe dingen alleen te doen.

Oké, dat is niet helemaal waar. Ik sport altijd alleen, en als ik winkel doe ik dat meestal ook in m’n eentje. Maar dingen die gezien worden als echt voor de gezelligheid, dat doe ik op een of andere manier toch nog niet zo snel alleen. Ik ga nooit even zelf ergens een kopje koffie drinken (als ik alleen ben doe ik het meestal to go), ik ga niet in m’n eentje op reis, en zo ging ik ook nooit in m’n eentje naar de bioscoop.

Alleen naar de bioscoop stond echt al een jaar op m’n ‘bucket list.’ Misschien stom om er zo’n ding van te maken, maar het was gewoon iets wat ik echt graag een keer wilde proberen. Ik heb, zoals jullie wel weten, een Cineville abonnement en daardoor ben ik vaak meerdere keren per week in de bioscoop te vinden. Maar omdat m’n hele gezin en twee vriendinnen ook zo’n abonnement hebben, had ik eigenlijk altijd wel iemand om mee te gaan.

Tot een paar weken geleden: de klassieker Casablanca werd voor een weekje vertoond in de Filmhallen, maar alleen maar midden op de dag. Nu is dat voor mij met m’n horeca baantje meestal niet zo’n probleem, maar iedereen was druk druk druk en ik kon er niet echt animo voor ontdekken. Toch wilde ik hem wel heel graag op groot scherm zien en omdat hij maar een weekje draaide gaf dat me een extra zetje in de rug. Dus op een vrijdagmiddag, voordat ik met vriendinnen uit eten zou gaan, zette ik in mijn eentje koers richting de bioscoop.

Ik had gereserveerd dus moest een half uurtje van tevoren m’n kaartje ophalen, en hing vervolgens rond in het cafeetje bij de Filmhallen met een boek. Normaal gebruik ik dit half uur voor de film om bij te kletsen met vriendinnen, nu verveelde ik me stiekem toch wel een beetje. Maar eenmaal in de zaal vond ik het eigenlijk hartstikke relaxt! Ik leunde lekker achterover, genoot van de film, kon er goed m’n eigen mening over vormen (ik merk namelijk vaak dat ik me heel snel laat meeslepen door de mening van anderen) en had stiekem ook wel een beetje dat “you go girl” gevoel dat ik heb als ik andere mensen iets alleen zie doen.

Zou ik nu voor altijd alleen naar de film willen? Nee, zeker niet. Ik denk juist dat dingen alleen doen fijn is door het feit dat je weet dat je dat soort dingen ook met anderen zou kunnen doen. Die balans is fijn: het is heerlijk om met vriendinnen naar de bios te gaan en daarna wat te drinken en na te bespreken, het is óók fijn om in je eentje te gaan, met niemand rekening hoeft te houden en gewoon helemaal op te kunnen gaan in de film. Daarnaast denk ik wel dat niet iedere film geschikt is om in je eentje te bekijken: alleen al het idee dat vriendinnen van me in hun eentje naar Manchester by the Sea zijn geweest geeft me rillingen. Na die film had ik écht nabespreking nodig, ik was er in gebleven als ik daarna gewoon op m’n fiets naar huis had moeten stappen, haha.

Al met al denk ik dat ik als ik de mogelijkheid heb naar een film te gaan met vriendinnen of familie, ik toch altijd wel voor die optie zou gaan. Vooral omdat ik het leuk vind om van een bioscoop uitje een sociale aangelegenheid te maken, inclusief drankjes na afloop. Maar als ik nog een keer naar een film wil waar niet echt animo voor is of als niemand tijd heeft, dan ga ik me niet meer laten tegenhouden en gewoon lekker in m’n eentje!

Ben jij wel eens alleen naar de bioscoop geweest?

6 Comments

  1. 03/03/2017 / 8:43 am

    Leuk! Ik ben een paar keer in m’n eentje naar de bioscoop geweest, en dat gaf me inderdaad ook wel zo’n ‘you go girl’-gevoel. Ik vind het voor af en toe ook wel gewoon heel lekker! Gewoon een boekje lezen vooraf en even in je eigen wereld leven, ofzo. Maar nabespreken mis ik soms inderdaad toch wel een beetje.

  2. 03/03/2017 / 8:48 am

    Ik ben laatst nog in m’n eentje (ook voor het eerst) op vrijdagmiddag naar Manchester by the sea geweest! Ik was veel vroeger uit dan normaal, dus ik dacht: waarom niet? Ik merkte net als jij al zegt dat er aan alleen en samen gaan allebei voordelen en nadelen zitten. Allebei is op z’n moment fijn!

  3. 03/03/2017 / 10:33 am

    Wat leuk dat je alleen naar de film bent geweest. Ik ben afgelopen woensdag ook voor het eerst alleen naar de bioscoop gegaan en ik moet eerlijk bekennen dat ik het nog best spannend vond, achteraf viel het gelukkig wel mee.

  4. 04/03/2017 / 11:29 am

    Ik denk dat ik dit ook een keer ga doen, waarom ook niet eigenlijk? Het lijkt me best fijn.

  5. 04/03/2017 / 5:37 pm

    Fijn artikeltje Soes :) Ik vind dingen alleen doen vaak ook best wel relaxed, maar een next level solo activiteit heb ik tot nu toe nog niet echt gedaan. Waarom? Omdat het inderdaad, als er keus is, toch leuker is om iets met iemand samen te doen dan alleen. Maar het lijkt me echt een soort van leuk om een keer een stedentrip in mijn eentje te maken. Een beetje slenteren met een muziekje op en koffie drinken op een bankje, al zou ik dan weer niet echt blij worden van in m’n eentje uit eten… Struggles.

  6. 11/03/2017 / 6:07 pm

    Mijn ‘probleem’ met dingen alleen doen, is vaak dat ik het ‘zonde’ vind van het geld. Als ik geld ga uitgeven aan uiteten of de bioscoop, maak ik daar liever meteen een gezellig uitje van met iemand anders! Desalniettemin zou ik zeker iets alleen doen, als ik dat graag wil en niemand mee wil/kan. Vorig jaar ben ik voor het eerst alleen een weekendje naar Berlijn geweest. Het was erg leuk, maar ik miste zeker wat gezelschap af en toe.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *