Ed Sheeran ‘Divide’ Track by Track Review

Ed Sheeran Divide

Ook al ben ik een stuk minder een geobsedeerde fan dan een aantal jaar geleden, Ed Sheeran blijft absoluut één van mijn favoriete artiesten. Wat ik merk als ik ergens heel erg fan van bent, is dat ik er op een of andere manier ook heel objectief tegenaan kunt kijken. Absoluut niet alles wat Ed uitbrengt vind ik 100% fantastisch, sterker nog, ik verwacht vrij veel van ‘Ginger Jesus’ en merk dan ook dat ik vrij kritisch ben op alles wat hij uitbrengt. De wereld is nu voor zo’n 48 uur gezegend met Ed’s nieuwe album, Divide, en ook al vind ik het een heel fijn album, ik heb het idee dat ik er óók wel echt wat zinnigs over te melden heb. Voor Multiply drie jaar geleden deed ik een Track by Track review (klik hier om die terug te lezen) en het leek me leuk dat voor Divide weer te doen!

1. Eraser. Ik ben er nog steeds niet helemaal over uit welke ‘Ed Sheeran’ ik leuker vind, zijn singer songwriter kant met romantische liefdesliedjes, of zijn rapper kant met tracks als ‘Eraser.’ Ik denk een combinatie. Eraser is in ieder geval weer een hele puike toevoeging aan nummers zoals You Need Me, I Don’t Need You en Take It Back, al vind ik het refrein van Eraser misschien nog wel fijner dan dat van die twee. Heerlijk nummer. (9/10).

2. Castle on the Hill. Dit was één van de eerste nummers die uitgebracht werden en ik ben er sinds toen echt zo verdeeld over geweest. Ik vind de tekst heel leuk, ik vind de muziek veel te Snow Patrol / U2 en ook behoorlijk over geproduceerd. Objectief gezien vind ik het geen heel goed nummer, en toch merk ik dat ik het op blijf zetten en er ook heel vrolijk van word om het luidkeels mee te zingen. Live wel veel fijner dan de album versie! (7/10).

3. Dive. Ik vind ‘Divide’ overduidelijk een pop album, maar Dive is dan misschien nog wel het nummer dat daar het meest van afwijkt. Het gaat bijna een beetje de soul kant op, en dat kan ik héél erg waarderen! Vooral de coupletten van dit nummer vind ik heel erg fijn. Dit is echt zo’n nummer wat totaal niet op Ed’s vorige albums zou passen, maar waarvan ik hoop dat we er meer van gaan horen. (8/10).

4. Shape of You. De andere single die samen met Castle on the Hill werd uitgebracht. Dit vond ik al meteen een heel lekker nummer en ik ben het eigenlijk alleen maar meer gaan waarderen. Al is het wel echt een nummer dat je heel makkelijk te vaak kan draaien, het heeft zó’n catchy ritme en ik vind het heel leuk dat ‘Classic Ed’ met z’n gitaar strums in de bridge gecombineerd wordt met een wat meer ‘party’ sound. Wat mij betreft echt de meer geslaagde versie van ‘Sing’ van z’n vorige album. (8.5/10).

5. Perfect. Van tevoren las ik dat het Ed z’n doel was om met dit nummmer ‘Thinking Out Loud’ te toppen, en ik kan dit nummer echt niet los zien van dat doel. Op een negatieve manier eerlijk gezegd, ik vind dit nummer een beetje too much. Waar ik Thinking Out Loud heel lief en puur vind, vind ik Perfect een beetje geforceerd. De enorm zoete, weinig subtiele lyrics, de strijkers… Nee, ik ben geen fan. Voor mij absoluut geen Thinking Out Loud 2.0. (6/10).

6. Galway Girl. Dit is het nummer dat na twee of drie keer luisteren het meest in m’n hoofd blijft hangen, samen met Eraser. Ik vind de coupletten echt heel fijn, vooral de overgang van het inleidende stuk naar het eerste couplet (‘I met her on Grafton street’) is ontzettend catchy. Wel vind ik het refrein weer wat overgeproduceerd, ik raak vooral een beetje geïrriteerd van de soort van fluit die er in zit. Maar als nog, lekker nummer. (8/10).

7. Happier. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar dit nummer doet me een beetje denken aan… One Direction? De titel, de lyrics, de melodie, op een of andere manier zou het voor mij zo een 1D nummer kunnen zijn, vooral het eerste couplet en het refrein. Met de beat en de loops die daarna komen wordt het wel iets meer Ed. Ik heb niet echt sterke gevoelens over Happier, het is wel een solid liedje maar het weet mij niet echt te raken en het blijft ook niet echt hangen. Ik denk dat ik dit het saaiste liedje op het album vind. (7/10).

8. New Man. Ik zei net dat ik niet wist of singer-songwriter Ed of rapper-Ed m’n favoriet was, maar ik weet eigenlijk wel wat m’n favoriete Ed is: sassy Ed. New Man is daar echt een perfect voorbeeld van, een catchy, semi-vrolijke beat en heerlijke lyrics. Echt zo’n nummer waarbij ik niet NIET kan meezingen en kan bewegen. Ik hou er van. Het doet me ook wel een beetje denken aan old school Ed liedjes zoals One Night, iets waar ik ook erg gelukkig van word. (9/10).

9. Hearts Don’t Break Around Here. Deze vind ik ook héél erg fijn. Het is het een van de nummers die wat rustiger en vooral wat minder geproduceerd is, en ik merk dat ik dat echt kan waarderen. Het had nóg wel wat minder gemogen (meer a la zijn eerste album, +), maar ik vind vooral het eerste stuk van Hearts Don’t Break Around Here vergeleken met andere nummers op het album toch een soort van verademing. (8/10).

10. What Do I Know? Ik vind het eigenlijk wel heel leuk dat best wat nummers op Divide geen liefdesliedjes zijn, en What Do I Know is daar het ultieme voorbeeld van. Ik word er vrolijk van! Lisa zei wel dat ze het ergens ook een beetje een naïef Sesamstraat nummer vond en dat vind ik ergens óók wel, vooral als hij alle instrumenten opnoemt in het refrein, maar toch kan ik het waarderen. (8/10).

11. How Would You Feel (Paean). Ook een nummer dat al wat langer uit was, en echt één van mijn favorieten. How Would You Feel slaagt wat mij betreft in alles wat Perfect niet doet: het is lief, maar het is ook ‘puur’ en het ligt er niet zo dik boven op. Het is nog steeds geen Thinking Out Loud, maar ik kan bij dit nummer makkelijk even wegdromen en als ik niet uitkijk staat het zo een half uur op repeat. (9/10).

12. Supermarket Flowers. Het laatste nummer op het echte album, de rest staat op de deluxe editie. Wat een manier om het album te eindigen man, Supermarket Flowers is echt een van de meest emotionele nummers die ik ooit heb gehoord. Maar zó mooi! Deze mag aansluiten in het rijtje Small Bump, Autumn Leaves en Afire Love: nummers die ik geweldig vind, maar toch niet te vaak kan luisteren omdat ik er echt verdrietig van word. Dan toch liever nog een keer wegzwijmelen bij How Would You Feel. Maar als nog. Prachtig. (9/10).

13. Barcelona. Eerlijk, ik ben geen fan van de deluxe nummers. Barcelona is wel lekker vrolijk en heeft ook wel een aanstekelijk ritme, maar ik ga toch niet zo heel lekker op onze ginger kid die opeens Spaans gaat zingen en ik ga ook niet zo heel goed op de adem die als beat gebruikt wordt. Ook heb ik het idee dat de zang vrij hard staat afgesteld, of dat dit nummer gewoon een beetje schreeuwend gezongen word, maar ik wil m’n muziek het liefst iets zachter zetten als Barcelona voorbij komt, haha. (6/10).

14. Bibia Be Ye Ye. Dit nummer vind ik heel erg op Barcelona lijken, maar dan gewoon een beetje de Afrikaanse (?) versie. Ik word er nog steeds niet heel gelukkig van. Het is wel lekker vrolijk, maar meer iets om gewoon bij een jamsessie te spelen dan om echt op een album te zetten. (5/10).

15. Nancy Mulligan. Weer zo’n nummer dat heel duidelijk invloed heeft uit een bepaald land, Nancy Mulligan heeft echt een beetje Ierse vibes. Ook hier word ik weer niet heel erg gelukkig van, en ik vind het ook een beetje uit de toon vallen met de rest van het album. (6/10).

16. Save Myself. Dit vind ik het enige nummer dat het aanschaffen van de Deluxe versie absoluut waard is. Waar ik de vorige drie nummers echt een beetje random en uit de toon vallend vind, vind ik Save Myself perfect passen bij de rest van het album. Ik vind dit ook een hele mooie afsluiter van het album, het doet me wel een beetje denken aan het laatste nummer van Sam Smith’s ‘In the Lonely Hour,’ Make it to Me. Dus ik denk dat ik voortaan nummer 13, 14 en 15 gewoon oversla en na Supermarket Flowers het album hiermee af sluit. Dan is het top. (8/10).

Favorieten: Eraser, Shape of You, New Man, How Would You Feel, Supermarket Flowers

Al met al vind ik Divide (op de deluxe nummers na, haha) een héle fijne toevoeging aan Ed’s repertoire. Ik ben er nog steeds niet helemaal over uit welk album ik het best vind, Plus is het fijnst om gewoon op de achtergrond te draaien, maar Multiply en Divide hebben wel meer nummers die er voor mij echt bovenuit steken. Ik vind Multiply en Divide wel een beetje op hetzelfde niveau zitten, het enige wat ik mis op Divide is een ‘Bloodstream’ achtig nummer en alleen daarom vind ik Multiply misschien net ietsje beter. Verder vind ik Multiply en Divide best wel op elkaar lijken, dus ik ben heel benieuwd wat hij met z’n volgende album gaat doen – naar eigen zeggen schijnt dat iets heel anders te worden. Ik ben in ieder geval heel benieuwd. Ed Sheeran, you have yet to disappoint me.

Hebben jullie Ed’s nieuwe album al geluisterd? Wat is jullie favoriete nummer?

4 Comments

  1. 05/03/2017 / 3:52 pm

    Mijn absolute favorieten zijn How Would You Feel, Galway Girl, Shape on You en Perfect. Ik vind die Ierse vibes juist héél leuk, maar dat kan ook liggen aan dat ik mijn semester daar gewoon heel erg mis haha!

  2. Benthe
    06/03/2017 / 11:56 am

    Ik vind het niet zijn beste album, maar het is wel gewoon een lekker album om naar te luisteren :)
    Heel grappig dat jij dat zegt over Happier, het eerste wat ik deed bij het horen van dat nummer was een vriendin appen ‘is dit niet gewoon 1D???’

    • Soesja
      06/03/2017 / 1:37 pm

      Kijk, ik ben niet de enige met die associatie! Ben het verder inderdaad met je eens :yes:

  3. 06/03/2017 / 12:55 pm

    Haha, zo grappig hoe wij zo een andere mening hebben over de nieuwe liedjes van Ed Sheeran! Ik vind het hele album wel lekker, maar mijn favorieten zijn Galway Girl, Nancy Mulligan, Eraser en New Man. Ook vind ik Perfect echt een heerlijk nummer.

    Ik ben nu naar Happier aan het luisteren en snap wel wat je bedoelt met 1D!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *