Cineville Recap – Januari: Molly’s Game, Three Billboards, Darkest Hour & More!

Ben ik weer! Door tentamens en het begin van het nieuwe blok stond m’n blog weer éven op een wat lager pitje. Maar inmiddels ben ik weer goed en wel begonnen wat ook weer tijd om te bloggen betekent. Vandaag een artikel dat ik eigenlijk veel eerder had moeten schrijven maar waar ik helaas niet eerder aan toekwam: mijn Cineville recap van januari! Ik bespreek de films die ik in januari in de bioscoop zag. Veel van deze films draaien gelukkig nog steeds, dus ik hoop dat jullie er wat aan hebben.

Molly’s Game

The true story of Molly Bloom, an Olympic-class skier who ran the world’s most exclusive high-stakes poker game and became an FBI target.

Ik vond Molly’s Game echt te gek, deze film mag wat mij betreft volledig aanschuiven in het rijtje ‘films met badass (maar niet altijd even likeable) hoofdpersonages die soms nét even te ver gaan voor succes.’ Denk The Social Network, The Wolf of Wallstreet en American Made, maar dan eigenlijk nog leuker want vrouwelijke hoofdpersoon. Jessica Chastain speelt Molly geweldig, ze zet haar zowel ijzersterk als kwetsbaar neer en ook al zou de gemiddelde persoon zichzelf nooit in dit soort taferelen terecht laten komen, je leeft toch met haar mee. De film heeft een heerlijk tempo, hij duurt bijna tweeënhalf uur maar kijkt weg als een films van anderhalf. Ik zat op het puntje van m’n stoel en zou hem zo nog een keer kijken.

IMDb cijfer: 7.6 / Mijn cijfer: 8.3

You Were Never Really Here

A traumatized veteran, unafraid of violence, tracks down missing girls for a living. When a job spins out of control, Joe’s nightmares overtake him as a conspiracy is uncovered leading to what may be his death trip or his awakening.

Laat ik voorop stellen dat films voor mij absoluut niet vrolijk hoeven te zijn en dat ik heel erg kan genieten van een goede dosis drama. Maar You Were Never Really Here was zelfs voor mij véél te duister. Er is echt niks hoopvols in de hele plot, er kan geen lach vanaf, het is vooral gewoon een en al ellende. De film heeft een paar interessante plottwists en losse eindjes en normaal zou dat er toe leiden dat ik nog uren dingen er over op ga zoeken, maar eigenlijk wilde ik het na afloop van deze film het er niet meer over hebben, zo naar vond ik hem. Absoluut een goede film, maar niet voor mij.

IMDb cijfer: 7.4 / Mijn cijfer: 6.5

Dunkirk

Allied soldiers from Belgium, the British Empire and France are surrounded by the German Army, and evacuated during a fierce battle in World War II.

Mijn rating is waarschijnlijk wel te verwachten, Dunkirk was namelijk mijn tweede favoriete film van 2017. Deze maand zag ik hem nog een keer, dit keer op 70 mm in het EYE. Ik vond hem nog steeds absoluut geweldig, vanaf seconde één zat ik er weer helemaal in. De beelden zijn prachtig, de losse verhaallijnen stuk voor stuk interessant en met het keiharde geluid en grote scherm heb je het idee dat je zelf in Duinkerken bent, in plaats van in de bioscoop. Ik zat te trillen in m’n stoel. Absoluut waard om in de bios te zien deze film, dus mocht hij toevallig nog ergens bij je in de buurt draaien: ga!!!

IMDb cijfer: 8.1 / Mijn cijfer: 9

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

A mother personally challenges the local authorities to solve her daughter’s murder when they fail to catch the culprit.

Één van de grote Oscar kanshebbers en daarom ook een film waar ik heel erg benieuwd naar was. Ik vond Three Billboards absoluut genieten, de film kijkt ondanks het toch wel zware onderwerp en een paar heftige scenes heel makkelijk weg en de zwarte humor houdt het geheel luchtig. Francis McDormand speelt haar rol absoluut fantastisch en ook de bijrollen van Woody Harrelson en Sam Rockwell zijn goed. Wel vond ik het plot soms net even te Amerikaans en onrealistisch, alles schoof telkens wel heel netjes in elkaar waardoor ik het verhaal niet altijd even geloofwaardig vond. Ik zou dit niet de beste film van het jaar noemen, maar ik heb me absoluut vermaakt.

IMDb cijfer: 8.3 / Mijn cijfer: 7.8

The Disaster Artist

When Greg Sestero, an aspiring film actor, meets the weird and mysterious Tommy Wiseau in an acting class, they form a unique friendship and travel to Hollywood to make their dreams come true.

Ik heb The Room, de film die Greg en Tommy in The Disaster Artist maken, niet gezien (en ik weet eerlijk gezegd ook niet of ik er anderhalf uur van m’n leven aan wil besteden). Toch vond ik The Disaster Artist erg leuk, vooral omdat het gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal. Typisch zo’n gevalletje ‘zo gek verzin je het niet.’ James Franco speelt Tommy Wiseau geweldig, hij is super excentriek zonder een karikatuur te worden. Tommy blijft een mens en op een gegeven moment voelde ik ook echt medelijden met hem. Daarnaast is al het beeldmateriaal van The Room dat ze na hebben gemaakt echt super goed gelukt. De aftiteling, waar ze de echte scenes uit The Room en die uit The Disaster Artist naast elkaar afspelen, is één van de leukste dingen uit de hele film. Ik denk dat ik oneliners zoals ‘You’re tearing me apart Lisa!’ en ‘Oh hi Mark’ nog lang zal gaan gebruiken.

IMDb cijfer: 7.7 / Mijn cijfer: 7.5

Darkest Hour

During the early days of World War II, the fate of Western Europe hangs on the newly-appointed British Prime Minister Winston Churchill, who must decide whether to negotiate with Adolf Hitler, or fight on against incredible odds.

Een film over Churchill en de Tweede Wereldoorlog, door regisseur Joe Wright, met muziek van Dario Marionelli? Dan ben je eigenlijk al een winnaar in mijn boekje. Darkest Hour stelde absoluut niet teleur, de shots zijn Atonement / Pride & Prejudice achtig mooi en Gary Oldman is geniaal als Winston. De film is heel ‘talky,’ er zit bijna geen actie in en het grootste gedeelte speelt zich af in het Britse parlement. Ik kan me op zich voorstellen dat veel mensen dat saai zullen vinden, maar ik vond het prachtig. Oldman’s acteerwerk, de speeches en betogen en Marionelli’s muziek er onder zorgden ongeveer iedere vijf minuten voor kippenvel.

IMDb cijfer: 7.4 / Mijn cijfer: 8.5

Downsizing

A social satire in which a man realizes he would have a better life if he were to shrink himself to five inches tall, allowing him to live in wealth and splendor.

Het eerste uur van deze film zat ik echt te kicken. Wat een uniek idee, wat gaaf en bizar verfilmd. Ik was echt aan het genieten. Helaas stort de film in de tweede helft naar mijn mening echt in: ze hadden zó veel kanten kunnen belichten over de consequenties van het ‘downsizen’ van mensen dat ik de weg die ze hebben ingeslagen absoluut niet begrijp. Het lijkt echt alsof de regisseur niet meer wist welke kant hij op moest, de tweede helft is all over the place en het einde is rommelig. Zo jammer, want ik zag absoluut potentie in deze film, maar een goed idee is nog niet perse een goed plot. De punten die ik geef zijn echt alleen voor de eerste helft.

IMDb cijfer: 5.7 / Mijn cijfer: 6

Mesteren

Simon is the king of the Danish art scene – eccentric, successful, wealthy, with a beautiful wife and a young mistress. Life is beautiful, until the day his unknown son Casper turns up and attracts all the attention.

Deze film zag ik na een dag studeren toen ik heel graag naar de bios wilde maar letterlijk alles wat verder draaide al had gezien. Het was precies de soort film die ik op dat moment nodig had: hij kabbelde lekker voort, keek fijn weg, was niet te dramatisch en ik heb ook gelachen. Het is geen film die ik perse aan zou raden en ik had van tevoren ook niet verwacht dat ik hem zou gaan kijken, maar hij was wel vermakelijk.

IMDb cijfer: 6.5 / Mijn cijfer: 6.5

Oh, wat hou ik toch van het Oscar seizoen. Het komt niet vaak voor dat ik zo veel fijne films zie in een maand. Mijn favorieten van januari waren (naast Dunkirk, maar dat wist ik al voordat ik er heen ging omdat ik hem al had gezien) Molly’s Game en Darkest Hour, maar ik zou toch Three Billboards ook aanraden. Volgende maand (of eigenlijk: over zo’n twee weken) lezen jullie hier in ieder geval recensies van Oscar kanshebbers The Post, The Shape of Water en The Florida Project. Ook hoop ik in deze laatste anderhalve week van februari nog I, Tonya en Phantom Thread mee te kunnen pakken.

Welke films zagen jullie deze maand? Aanraders?

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *