Premaster: Bye bye semester 1 & Hello semester 2!

Foto door Brooke Cagle

Normaal zou ik een artikel als deze, een life update, beginnen met iets als ‘de tijd vliegt.’ Maar ik weet eigenlijk niet of ik de tijd wel zo vind vliegen. Natuurlijk, het is best gek om te bedenken dat ik alweer op een kwart van mijn tijd hier in Nijmegen zit (daarover straks meer). Maar aan de andere kant voelt het alsof ik hier al minstens een jaar woon en vind ik een kwart nog helemaal niet zo veel. De zomer, werken bij Dignita en wonen in (oké, bij) Amsterdam lijken op z’n zachtst gezegd eeuwen geleden.

Dat betekent absoluut niet dat ik het niet naar m’n zin heb hier – integendeel! Maar om te zeggen dat het lijkt alsof ik hier pas een maand woon is gewoon niet waar, voor het eerst in jaren heb ik het idee dat de tijd gewoon even normaal doet in plaats van iedere seconde sneller lijkt te gaan. En dat is eigenlijk best prettig.

Zo, dat was een stuk filosofischer dan ik dit artikel, wat eigenlijk gewoon een studie update moest worden, wilde beginnen. Maar nu dat uit m’n systeem is kan ik het gaan hebben over waar ik eigenlijk over wilde praten: die studie. Want ook al ben ik pas op een kwart van m’n tijd hier in Nijmegen, ik ben wel al op de helft van m’n premaster, en dat is toch eigenlijk wel een beetje bizar.

Het eerste semester ging hartstikke prima. Ik had verwacht dat ik het heel lastig zou vinden om na een jaar weer te moeten studeren, ik had zelfs al bijna twee jaar geen tentamen gemaakt. Maar het viel me eigenlijk alles mee. Natuurlijk was me concentreren aan het begin wat lastiger en nog steeds ben ik er slecht in om dingen thuis te doen, maar daar zijn oplossingen voor. Terwijl ik vroeger mezelf als kluizenaar in huis opsloot de week voor tentamens, zit ik nu eigenlijk die hele week op de uni en in koffietentjes te leren. Als ik dan ‘s avonds thuis kom neem ik soms de stof nog even door, maar ga ik eigenlijk vooral ontspannen. Thuis productief zijn lukt gewoon niet zo goed meer, maar gelukkig is dat niet zo erg.

Ik heb nu dus één semester en daarmee de helft van m’n vakken gehad, en ook de helft van de studiepunten in de pocket! Ik heb nog nooit een herkansing gehad (nerd alert) en ben ook absoluut niet van plan langer over m’n premaster te moeten doen, dus dat alles zo verloopt is heel fijn. Als alles gaat zoals ik het in m’n hoofd heb, heb ik van de zomer gewoon de volle 60 punten voor m’n premaster in de pocket en kan ik ein-de-lijk aan m’n master beginnen.

En daar heb ik zó veel zin in. Ik had het niet verwacht, maar ik merk toch wel dat ik klaar ben met het bachelor niveau. Afgelopen blok had ik een eerstejaars vak en ik leer daar echt niet veel meer van, maar moet er wel heel veel tijd insteken. Daarom kijk ik echt uit naar de start van m’n master en het hopelijk iets hogere niveau, want ik ben wel een beetje klaar met als bijna 23-jarige bij allemaal broekies die net van de middelbare school afkomen in de collegezaal te zitten. Ik kan meer dan dit. Ik vind het niet gek dat ik een premaster moet doen, ik kom van een hele andere faculteit en ik heb nooit statistiek of onderzoeksmethoden gehad, dus dat is wel goed om eens te leren. Maar ik ben toch wel echt blij als het september is.

Die master is trouwens nog wel even een dingetje. Of nouja, niet de master zelf, vooral de specialisatie. Ik ga sowieso Political Science doen, maar daarbinnen zijn er nog vijf verschillende tracks waar ik uit kan kiezen. Ik meldde me bij de Radboud aan met een volle overtuiging van dat ik International Relations zou gaan doen, inmiddels weet ik vrij zeker dat ik toch ga voor Conflict, Power & Politics. De naam is inderdaad beduidend minder badass, een reden waarom de specialisatie me in eerste instantie eerlijk gezegd tegenstond, lekker oppervlakkig inderdaad. Maar ‘CoPoPo’ (… die afkorting jongens) schijnt een stuk praktijk gerichter te zijn dan IR, en zeker als ik kijk naar het vakkenpakket sluit het toch wel een stuk beter aan op wat ik wil. Ach, op m’n diploma komt toch Political Science, dus die naam maakt ook weinig uit. Als ik het dat jaar maar naar m’n zin heb.

Zoals je leest, het gaat dus allemaal wel volgens de planning! Ik heb nog geen seconde spijt gehad van m’n keuze om te switchen naar politicologie aan de Radboud, al vind ik niet alle vakken even interessant en uitdagend. En het leven in Nijmegen bevalt ook nog steeds erg goed, dus ik blijf hier nog wel even anderhalf jaar rondlopen!

Hoe gaat het met jullie?

3 Comments

  1. Benthe
    19/02/2018 / 7:50 pm

    Goed om te horen Soesja! Ik ben inmiddels weer terug in Nijmegen en ook bezig met mijn bachelor Politicologie afronden dus ik ga binnenkort een keer een berichtje sturen om een keer een koffietje te doen :)

  2. Frances
    20/02/2018 / 7:39 pm

    Ik heb je artikelen gemist! Het zou leuk zijn als je nog een artikel over Nijmegen zou plaatsen, zoals je favoriete koffietentjes :).

  3. Fleur
    01/03/2018 / 4:34 pm

    Fijn dat het goed gaat in Nijmegen! Ik kan me voorstellen dat die bachelor vakken niet meer zo uitdagend zijn, zeker die van het eerste jaar. Ik ben dit jaar ook gestart met mijn master en dat is zo’n verschil! =

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *