Marathon Diary #9 Time to Say Goodbye

Kilometers hardgelopen: 0 | Aantal workouts: 1 | Stappen gezet: 84.380 | Glazen alcohol: genoeg om m’n verdriet over het einde van dit Nijmegen tijdperk te verdrinken | Verhuisdozen gesjouwd: te veel | Tropische dagen: 3 | Blauwe Hand chillings: 4

De laatste week in Nijmegen voelde bijna als het einde van exchange, maar dan met één belangrijk verschil: waar het einde van een semester in het buitenland verdrietig maar wel zorgeloos is, is het tegenovergestelde waar van een laatste week als student. Iedereen heeft stress: over scriptie, over stages of banen, over verhuizen, over alles eigenlijk. De master is afgelopen, het echte leven gaat door. Geen tijd om een hele week er helemaal af te gaan dus, haha, maar we hebben ons best gedaan. Sporten is er daarom een béétje bij ingeschoten, ook vanwege het achterlijk warme weer. Maar goede voornemens om mijn leven te beteren zijn ten zeerste aanwezig. Daarover later meer, eerst een korte samenvatting van deze week.

Maandag: Zwemmen op Waalstrand
Maandag ging ik vroeg met de trein richting Nijmegen, optimalisatie van de laatste paar dagen in 024 laten we maar zeggen. Ik drink koffie op de uni (waar anders als je er nooit meer hoeft te zijn) met Ruben. Daarna wordt het al angstvallig heet en verplaats ik naar park Brakkensteijn voor een middagje schaduw opzoeken, lezen en picknicken met Robin. Aan het eind van de middag, als de zon een beetje uit te houden is, verplaatsen we met Naomi naar Waalstrand, waar Marleen en Leslie later ook nog bijkomen. Er zijn snacks, er is prosecco, er is zon, wat wil je nog meer van een zomeravond. Er na verplaatsen we naar de Kaaij en daarna nog naar de Blauwe Hand en dat maakt dit in mijn ogen het toonbeeld van een ideale avond.

Dinsdag: Niet bewegen, zweten voor het leven
Dacht ik dat maandag warm was, dan was dinsdag op z’n zachtst gezegd de brandende hel. Ik had eigenlijk met Robin het plan om hard te gaan lopen maar zelfs mijn motivatie en hoge ik-ben-erbij gehalte komt tot een einde als het 37 graden is. In plaats daarvan ontbijt ik met Naomi op het terras bij Credible en spendeer ik de rest van de middag onder een boom met een podcast op in het Goffertpark. Tegen het einde van de dag is het nog steeds verschrikkelijk heet maar ben ik wel redelijk klaar met deze sociale isolatie, dus verplaats ik opnieuw naar het Waalstrand samen met Marleen en Naomi. Na een korte duik in de Waal voel ik me weer iets meer mens en ‘s avonds ga ik een ijsje eten en daarna drankjes doen met studievrienden bij Café Jos. Ik hou van avonden wanneer het de hele dag bloedverziekend heet geweest is en rond middernacht de temperatuur eindelijk om uit te houden is, haha. Corona’s smaakten nog nooit beter.

Woensdag: Spinning
Woensdag was het gewoon nog steeds 29 graden maar in vergelijking met de dag er voor voelt het als de meest aangename temperatuur ooit. Ik wandel naar de UB om een boek in te leveren en verplaats daarna naar het terras van LUX voor lezen en ijskoffie. Slowly but certainly al m’n favoriete plekken in Nijmegen gedag aan het zeggen. Marleen joint en we verplaatsen, again, naar Waalstrand. Heel fijn om nu gewoon in de zon te kunnen liggen. ‘s Avonds eten we samen op de uni en is het daarna tijd voor het enige sportlesje van deze week en ook mijn laatste sport activiteit in Nijmegen: spinning. Nooit gedacht dat m’n laatste les hier spinning zou zijn, maar het was wel fijn. Daarna meet ik Naomi bij, again, de Blauwe Hand (zo origineel!!!) en drink ik haar holy trinity: zuur bier, IPA, porter. Viel niet bijzonder goed na al die warmte en sporten, maar was wel gezellig.

Donderdag: Fietsen met verhuisdozen
Donderdag is er opnieuw een ontbijtje op het terras bij Credible en daarna help ik Naomi met verhuisdozen naar haar huis vervoeren en inpakken. Hilarische taferelen, aangezien Naomi de grootste hoarder is die ik ooit heb gezien, haha. ‘s Middags komt Pien naar Nijmegen en samen vieren we het eind van onze studies en het eind van Nijmegen (Pien woont al een jaar in Amsterdam maar voelde zich ook alsof Nijmegen nu pas werd afgesloten omdat ik weg ging). Dat doen we met boozy lunch bij Nibbles, shopsessies bij Make My Day en biertjes bij De Hemel. Ik koop een hele mooie ring en ik ben nu al blij met dit Nijmegen aandenken. ‘s Avonds trein ik met Pien mee, naar Utrecht omdat ik bij Jikkie ga eten. Na een gezellig avondje met een hele lekkere zelfverzonnen salade en seizoen 2 van Fleabag (ze is net zo obsessed als ik) trein ik weer terug naar Nijmegen voor het afscheidsfeestje van July. Ik kom pas rond middernacht aan, maar het was een hele gezellige avond. Tevreden val ik rond een uur of 4 m’n bed in, een beetje huilend dat m’n wekker zo’n 4.5 uur later alweer gaat.

Vrijdag: Moving day, verhuisdozen sjouwen
Vrijdag is namelijk moving day en m’n ouders zouden om half 10 op de stoep staan. Na een moeilijke start krijg ik mezelf toch naar de Albert Heijn om ontbijt te halen en ben ik redelijk herleefd tegen de tijd dat m’n ouders het verhuisbusje parkeren. Het verhuizen ging echt SUPER steady, binnen twee uur hadden we m’n kamer leeg en een uur later hadden we m’n kast afgeleverd bij Marleen (die hem over koopt) en had ik m’n sleutels ingeleverd. Om half 4 waren we in Badhoevedorp en twee uur later stonden al m’n meubels en dozen weer hier in huis. Ik ga dus (tijdelijk) weer thuis wonen en het is héél gek om weer op m’n oude kamer te zitten, haha. Tijd om te settelen heb ik niet, want ik stap vrijwel direct weer op de trein naar Nijmegen (can’t stay away) voor drankjes met Naomi en Marleen en daarna het afscheidsfeestje van Abdul. De avond eindigt, natuurlijk, bij De Blauwe Hand, en ik had me geen betere laatste avond in Nijmegen kunnen wensen.

Zaterdag: Fiets vervoeren met de trein, workout op zich
Ik had m’n sleutels vrijdag al ingeleverd dus kampeerde ik samen met Naomi in haar inmiddels ook helemaal lege kamer. Zaterdagochtend deden we rustig aan, we liepen naar het centrum en dronken koffie en ontbeten bij De Hemel. Daarna was het tijd om niet té sentimenteel te gaan doen en de laatste keer op de trein te stappen. Toch wel heel gek om voor de laatste keer weg te rijden uit Nijmegen (in ieder geval voor een tijdje). Eenmaal in Amsterdam ga ik naar Lisa, waar het tijd is voor chillings op het balkon en Aperol. De beste manier om verwelkomd te worden in Amsterdam, ik voelde me instant thuis. ‘s Avonds gaan we naar de voorstelling Single Camping in het De La Mar theater, waar we vooral kaartjes voor kochten omdat de halve cast van de Luizenmoeder er in speelt. Het was… Interessant. Ik heb me vermaakt, maar vraag me nog steeds een beetje af waar ik naar gekeken heb, haha. We sluiten de avond af met drankjes bij Schinkelhaven en ja, ik ben alweer helemaal geground in Amsterdam, haha.

Zondag: Werken
Zondag had ik een prima dagje op werk en daarna was het tijd voor een BBQ in de tuin. De avond spendeer ik (eindelijk) met het uitpakken van al m’n dozen en het een plekje geven van al m’n spullen. Het was een vrij helse opgave, maar ik was blij toen het uiteindelijk gebeurd was. Tijd voor een nieuwe week, in Amsterdam!

Zo, deze week was meer een mini ode aan Nijmegen dan een samenvatting van mijn sportieve activiteiten. Vanaf deze week wordt dat anders: die marathon komt steeds dichterbij dus m’n voornemen om tot die tijd minstens drie keer per week te trainen start NU. Verder heb ik ook voor een OneFit abonnement afgesloten, dus deze maand ga ik proberen dit hele concept zo goed mogelijk uit te spelen om te kijken of ik het langer wil houden. Verwacht in de komende Marathon Diary’s dus ook veel fancy gyms en yoga lesjes. Verder ga ik de komende tijd vooral spenderen met werken, rustig aan doen en genieten van het feit dat ik hopelijk afgestudeerd ben, dus genoeg tijd om sporten serieuzer te gaan nemen. Hou me er aan.

Hoe was jullie week?

1 Comment

  1. 17/07/2019 / 12:59 pm

    Ik vergeet echt teeelkens te reageren maar nu ga ik het wel een keertje doen want ik vind het echt heel leuk dat je weer bent begonnen met bloggen! Ik heb weinig tot niets met hardlopen maar wel veel met mensen die hun studententijd beleven zoals jij ongeveer doet (deed?), haha. Overigens wel heel veel respect voor hoeveel jij in een week weet te proppen. :)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *