Black Swan

Er zijn films die je gewoon kijkt en vervolgens weer vergeet. Dat zijn er zelfs heel veel. Heel zelden heb ik dat een film me echt bij blijft, dat ik er gewoon over na blijf denken, nog dingen over terug lees op het internet en dat ik hem maar niet van me af kan zetten. En dat heb ik nu ook. Gisteravond ben ik namelijk naar Black Swan geweest met m’n ouders, en omdat ik er maar aan blijf denken ga ik nu proberen mijn gedachten van me af te schrijven en zo ook meteen mijn mening met jullie te delen!

Black Swan gaat over ballerina Nina. Haar balletgroep gaat hun eigen versie van het Zwanenmeer opvoeren, met een twist: de regisseur wil dat de zwarte en de witte zwaan door hetzelfde meisje gedanst worden. Nina is perfect voor de rol van de witte zwaan: zacht, liefelijk, kwetsbaar… Ze wil de rol met heel haar hart, maar daarvoor moet ze haar eigen zwarte zwaan, die verleidelijk, gevaarlijk en sensueel is, naar boven proberen te halen. Dit alles ziet ze in de nieuwe ballerina in het gezelschap, Lily, die Nina’s rivale wordt. Zodra Nina de rol heeft binnengehaald, wordt de druk op haar enorm waardoor ze dingen ziet die er niet zijn en die helemaal niet kunnen. Toch blijft ze zich focussen op het ballet, het is haar houvast, het enige wat ze nog heeft om niet volledig in te storten. 

De film is nauwelijks te beschrijven. De heftigheid van de scenes komt gewoon niet over in een geschreven verhaaltje. De dingen die Nina zich in begint te beelden, haar visioenen om het zo maar te zeggen, er zitten serieus ontzettend nare dingen tussen. Naar sommige dingen kon ik gewoon niet kijken, en ik ben echt niet iemand die snel naar wordt van bloed, maar dit ging soms wel erg ver. Echt eng is het niet, maar het is wel allemaal heel erg heftig en vooral heel erg naar. 

De acteerprestaties in deze film zijn echt ontzettend goed. Nina weet op een gegeven moment, net zoals de kijker zelf overigens, niet meer wat echt is en wat niet. Realiteit en fantasie lopen door elkaar heen. De rol van Nina is heel erg sterk neergezet door Natalie Portman. Ook de bijrollen zijn goed geacteerd, zoals bijvoorbeeld Nina’s moeder die het liefst haar meisje voor altijd klein wil houden en de eigen carrière die ze nooit heeft kunnen maken wil voortzetten via haar dochter. De personages zijn misschien wel allemaal een beetje stereotypen, maar door de acteerprestaties is dat eigenlijk niet meer zo erg.

De sfeer in de film is ook perfect, waardoor het geheel erg geloofwaardig en goed over komt. Het decor is erg barok achtig, wat de film een bepaalt gevoel geeft en de scenes nog net iets sterker aanzet. Daarnaast is Tsjaikovski’s muziek van het zwanenmeer door de hele film geweven wat de film ook echt een balletgevoel geeft. Toch hoef je geen fan te zijn van ballet om deze film goed te vinden, het gaat meer om de psychische problemen die de rol van Swan Queen met zich meebrengen voor Nina dan om het ballet zelf. 

Al met al, een erg goede film. Goed geacteerd, hele goede sfeer, een film die je niet zomaar vergeet. Integendeel, sommige scenes staan op m’n netvlies gebrand en komen daar voorlopig niet meer vanaf, vrees ik dan. Een aanrader voor liefhebbers van het psychologische thriller genre, maar mensen die niet tegen heftige, pijnlijke films kunnen: sla deze maar even over.

Black swan

2 Comments

  1. 06/03/2011 / 10:41 am

    WOW GROTE FOTO HAHA! In de film zaten wat schockmomenten en dingen die ik echt heel erg vadsig was, maar de film vond ik ZOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO GOED! echt dat verhaal dat zo door elkaar loopt. Het einde vond ik echt heel erg sterk. Echt een mooie film maar ik ben niet zo in shock als April en jou haha!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *